Widziałeś trik z obieraczką. Ale po co w ogóle kroić plasterki o grubości 2 mm? Nie chodzi tylko o to, żeby danie ładnie wyglądało.
Pokrojenie warzyw tak cienko maksymalizuje ich powierzchnię. Wrzuć je do gorącego woka, a usmażą się błyskawicznie, w kilka sekund, zachowując chrupkość. Większa powierzchnia pomaga też dressingom i marynatom pokryć kawałki. Ale – nadal potrzebujesz diabelnie ostrego ostrza, bo tępe ma tendencję do zgniatania delikatnych składników zamiast czysto je kroić.
Cienkie plasterki zmieniają sposób gotowania. Małe, równe kawałki nagrzewają się szybciej i bardziej równomiernie niż grube. W daniach smażonych na woku dzięki temu warzywa mogą szybko się ugotować, zachowując lekką chrupkość. Większa powierzchnia daje też dressingom i marynatom lepszy kontakt z każdym kawałkiem.
Dąż do równomiernej grubości, zamiast za każdym razem odmierzać dokładnie dwa milimetry. Używaj ostrego noża, stabilnej deski i kontrolowanego ruchu. Obieraczka lub mandolina mogą pomóc w uzyskaniu bardzo cienkich plasterków, ale zawsze chroń palce.